13 |




Poëzieschrijfplek | Henri Timmerman


Schrijver blijft, 
dichter verrast, 
pen en papier, 
boek en kast. 


Stel je open en dicht.



Het licht  | Vincent Bijlo


Het licht ligt slapend naast me, en het ademt licht
en het schijnt nooit verblindend, altijd zacht op mijn gezicht
het licht heeft handen, voeten, en heel mooi lang haar
en het licht is 60 kilo zwaar.
Ze is de koplamp en het voetlicht
het grootlicht en het dimlicht
het remlicht en het stoplicht
het mistlicht en het weerlicht
het zonlicht en het maanlicht.
Ze is nooit vals ze is nooit schel
ze is heel sterk maar nooit te fel
ze licht mij uit, ze licht mij voor
ze licht mij aan, ze licht mij door
soms ligt ze dwars, soms ligt ze tegen mij aan
ik hoop één ding, dat het nooit uit mag gaan
tussen mij en het licht.






Braille | Vincent Bijlo


Ik las braille
ik las braille
van haar nek
tot aan haar taille
stond iets te lezen
op haar rug.

Ik las het
1 2 3 4 5 keer
en nog eens terug
ik kon het bijna niet geloven
't ging mijn verstand bijkans te boven
wat overigens niet moeilijk is
maar toch, maar toch, het was niet mis
ik las braille
ik las braille
en wat zij daar overbriefde
dat was het, echte liefde.




Schepping | Ankh Gussinklo

Moesstil blad
beume fluustert binnensmonds
en zonlecht beschrif grillig de grond
‘t park zelf hölt zich d’n aom in
wat zol d’r now weer
uut ekraomd worden…





Vormzand | Hans Mellendijk



vormzand
dauwworm
voor pauw
en poet en

dichters
en rijpe
wichters
vrucht of
om 't even

vormzand
voor het
leven

douwhand
zandvorm





... | Anna Wiersma

Een weg te banen,
naar het licht.
Grillig en knoestig,
door niets ontwricht.
Gevecht naast schoonheid,
door vorm van stam en blad.
Onmisbaar, eigenzinnig,
zichtbare longen
voor de stad.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten